آرزوهای خانواده هایی که کودک مبتلا به اتیسم دارند

به گزارش وبلاگ 20 بکس، تهران (پانا) - آنچه که مورد تاکید والدین و خانواده های دارای کودک مبتلا به اتیسم واقع شده است این است که این بیماری را باید به جامعه شناساند تا ضمن درک خانواده های مبتلایان، رفتاری و حرفی زده نگردد، که باعث دلشکستگی آنها گردد.

آرزوهای خانواده هایی که کودک مبتلا به اتیسم دارند

به گزارش ایرنا، مطلعی جامعه نسبت به این اختلال یکی از آرزوهای خانواده های دارای کودک مبتلا به اتیسم است تنها در صورت مطلع سازی جامعه، خانواده ها می توانند به آرامش نسبی برسند و دغدغه ورود بچه ها خود را به جامعه نداشته باشند.

دوم آوریل برابر با 13 فروردین ماه روز جهانی اتیسم و از این روز به مدت یک ماه به عنوان مطلع سازی از اتیسم نامگذاری شده است.

این خانواده نیاز دارند از جامعه این امنیت خاطر را بگیرند تا با آرامش بیشتری مراقبت از فرزندان مبتلا به اتیسم خود را ادامه دهند. مواردی هر چند ساده از نظر ما برای خانواده های بچه ها مبتلا به اتیسم در حد آرزو می تواند باشد از جمله این آرزوها این است که والدین این بچه ها می گویند: وقتی اطراف فرزند من هستید نیازی نیست احساس عجیبی داشته باشید شاید لازم باشد اندکی متفاوت با او رفتار کنید.

بچه ها مبتلا به اتیسم با هم متفاوت هستند بعضی اینگونه فکر می نمایند چون فرزند آنها شبیه هیچ فردی در طیف اتیسم نیست پس اتیسم ندارد.

از دیگر خواسته های خانواده های دارای کودک اتیسمی این است که مردم بدانند؛ این بچه ها دوست داشتنی هستند به عشق نیاز دارند، آنها می توانند خنده را بر لب کسانی که دوستشان دارند بی آورند و یا اینکه خانواده های این بچه ها دوست دارند مردم بدانند ؛ اگر فرزند مبتلا به اتیسم آنها صداهای عجیب و غریب در می آورد راحت باشید به اون نگاه کنید اما خیلی با تعجب و دهان باز به او نگاه نکنید او این کارهای را بخاطر اینکه هیجان زده شده است انجام می دهد.

از دیگر خواسته های خانواده های دارای کودک اتیسم این است که ؛ اگر شما کودک مبتلا به اتیسم آنها را در مغازه خوار و بار فروشی مشاهده کردید او ممکن است سرش را به جایی بکشد، گاه لباسش را بجود و یا دور خودش بچرخد او مضطرب است والدین این کودک در چنین شرایطی نمی توانند کودک را سرزنش نمایند پس این انتظار را نداشته باشید که مورد سرزنش پدر یا مادر قرار گیرند چون او نمی تواند بدنش را کنترل کند اما سعی می نماید تا حدی بر آنچه که از محیط دریافت می نماید ، غلبه کند.

خواسته دیگر والدین دارای کودک مبتلا به اتیسم این است که؛ قضاوت نشوند به اینکه آنها رفتارهای عجیب فرزند خود را نمی بینند بلکه این نکته را باید دانست که این خانواده ها نیاز به همدلی دارند و در جاهایی کودک آنها دچار اضطراب می گردد و والدین این شناخت را دارند و این به معنای بی توجهی و بی خیالی آنها در برابر رفتار کودک مبتلا به اتیسم شان نیست. خواسته و شاید آرزوی دیگر خانواده های دارای بچه ها مبتلا به اتیسم این است که آنها می گویند؛ لطفا بچه ها ما را همانگونه که ما بچه ها شما را می پذیریم قبول کنید این عادی است که بچه هامان متفاوت از آنچه شما انتظار دارید هستند اما آنها سرشار از احساسات؛ آرزو ، عشق و قلبی لطیف هستند.

اتیسم؛ همانند پازلی بهم ریخته است؛ کودک مبتلا؛ چشمانی سالم دارد اما به چشم کسی نگاه نمی نماید، شنوایی سالمی دارد اما صدایش که می زنی به اسمش هیچ توجهی نمی نماید، توانایی ارتباط برقرار کردن ندارد، گاه بیخودی می خندد، گاه گریه سر می دهد و بیقراری می نماید؛ ظاهری سالم و درونی آشفته دارد. خانواده هایی که با داشتن کودک مبتلا به اتیسم به خاطر نگاه سنگینی که سایر افراد به علت نامطلعی نسبت به بیماران مبتلا به اتیسم دارند خود را برای سال های سال در خانه حبس می نمایند و مدت هاست که مهمانی ها و جمع های فامیلی را کنار گذاشته اند تا مبادا با نگاهی ، سنگینی بیشتری را بر دوش خود و کودک مبتلا به اتیسم خود تحمل نمایند.

اما این خانواده های دارای بچه ها مبتلا به اتیسم گاه به درستی نکاتی را یادآوری می نمایند تا باورپذیری سختی که بر آنها می رود را نشان دهند ، اجباری برگرفته از نگاه سنگین جامعه بر آنها که در خانه ماندن را برای همواره برگزیده اند اما این بچه ها ناگزیر باید از خانه بیرون بی آیند و خیال خانواده های آنها تنها در صورتی آسوده خواهد بود که جامعه به حد متوسطی از مطلعی نسبت به این اختلال رسیده باشد.

در لرستان 2 مرکز تخصصی اتیسم فعالیت دارند در بروجرد مرکز اتیسم حکمت به مدیریت سمیه کریمی و در خرم آباد مرکز اتیسم یکتا به مدیریت حانیه بیات تحت نظارت سازمان بهزیستی کشور در حال ارائه خدمت به جامعه هدف هستند. سمیه کریمی درمانگر اتیسم می گوید: بسیاری از مراجعین و بسیاری از خانواده های دارای فرد مبتلا به اتیسم این سوال مشترک را دارند که درمان اتیسم آیا امکان پذیر است و تا کی باید پیگیر اقدامات توانبخشی افراد مبتلا بود شد که پاسخ معقولی که می توان برای این سول داد این است که؛ اتیسم بیماری نیست و یک اختلال است ؛ بیماری درمان دارد اما اختلال چون مجموعه ای از آشفتگی ها و بی نظمی ها است نمی توان علتی درونی یا بیرونی برای آن شناسایی کرد تا آن را مورد درمان قرار داد در حالی که در خصوص بیماری حتما یک علت یا علت هایی وجود دارد که با شناسایی آنها می توان به درمان رسید.

وی گفت: اتیسم یک اختلال نافذ رشد است که تعاملات، ارتباطات و مهارت های کلامی و غیر کلامی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد در یک طیف خفیف، متوسط و شدید قرار گرفته است که در بسیاری موارد ، افراد خفیف و متوسط با مداخلات درمانی متعارف موجود می توانند به زندگی عادی بازگردند .

این درمانگر اتیسم می گوید: برای اتیسم یک مجموعه درمانی در نظر گرفته شده است که شامل درمان های دارویی، درمان های توانبخشی و درمان های حسی در کنار رژیم غذایی و درمان های روانشناختی و روان درمانی ها است.

کریمی اضافه کرد: افراد مبتلا به اختلال اتیسم در بسیاری از موارد دچار مسائل گوارشی و اختلالات خواب، اضطراب، افسردگی و استرس می شوند که این افراد با مراجعه به پزشک، روانپزشک و پزشک مغز و اعصاب میتوانند بسیاری ازاین علایم را کنترل نمایند علاوه بر این درمان های توانبخشی، گفتار درمانی، کار درمانی، رفتار درمانی و موسیقی درمانی برای این افراد می تواند موثر باشد.

این روانشناس بالینی یادآور شد: درمان های روان درمانی یا درمان های روانشناختی در کنترل استرس، اضطراب و افسردگی آنها موثر است. رژیم غذایی برای افراد مبتلا به اتیسم شامل اضافه کردن ویتامین های گروه بی، حذف مواد غذایی اضافه کردنی و محرک، اضافه کردن مواد معدنی و ویتامینها و مکمل های حاوی اسیدهای چرب امگا سه و استفاده از شیر شتر است که به عنوان یک مجموعه درمانی برای کنترل علائم اتیسم ، پیشنهاد می گردد.

این درمانگر اتیسم با اشاره به فعالیت افراد و مراکزی تحت عناوین مراکز درمان قطعی اتیسم گفت: این افراد با تبلیغ درمان قطعی اتیسم از خانواده های دارای فرد مبتلا به اتیسم سودجویی می نمایند در حالیکه خانواده ها باید بدانند اتیسم درمان قطعی ندارد و یک اختلال است که تا خاتمه عمر با فرد همراه است.

کریمی اضافه کرد: با مداخلات درمانی متعارف که در جهان به کار گرفته می گردد می توان علایم این بیماری را کنترل و کمرنگ کرد و بهتر به جای دعا، جادو و یا درمان های یک شبه به مراکز توانبخشی و مشاوره مراجعه کرد.

وی که مدیریت مرکز اتیسم حکمت بروجرد را بر عهده دارد می گوید: در حال حاضر در این مرکز 45 پرونده بچه ها مبتلا به اتیسم ثبت شده و حدود 10 مورد نیز پشت نوبت قرار دارند و در مرکز خرم آباد نیز حدود 50 پرونده پذیرش شده است. خانواده های دارای فرد مبتلا به اتیسم همگی این خواسته را دارند که در مناسبت های مرتبط با اتیسم، نیازی به تبریک نیست ؛ تنها باید درباره این اختلال با هم صحبت کرد و این اطلاع رسانی عمومی صورت گیرد تا برداشت های غلط در خصوص این اختلال تصحیح گردد.

باید به جامعه این اطلاع رسانی را انجام داد که ؛ روز اتیسم برای افرادی که دارای فرد مبتلا به اتیسم در خانواده هستند همیشگی است ، آنها هر روز با یک کودک مبتلا به اتیسم بیدار می شوند ، زندگی می نمایند و نفس می کشند باید به آنها احترام گذاشت و تحمل این خانواده را ستود.

دوم آوریل برابر با 13 فروردین ماه روز جهانی اتیسم نام دارد و از این روز به مدت یک ماه به عنوان مطلع سازی از اتیسم نام گذاری شده است و سال جاری محور مطلعسازی ها فراگیری در محیط کار: چال ها و فرصت ها در جهانی پسا همه گیر ، عنوان شده است.

منبع: خبرگزاری پانا

به "آرزوهای خانواده هایی که کودک مبتلا به اتیسم دارند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آرزوهای خانواده هایی که کودک مبتلا به اتیسم دارند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید