سرزن های فوتبال در معرض خطر فراموشی

به گزارش وبلاگ 20 بکس، سر زدن به توپ در میان بازیکنان حرفه ای فوتبال احتمال طیفی از بیماری های مغز و اعصاب در میان این قشر را در مقایسه با مردم عادی (گروه کنترل) چندبرابر می نماید و به طور مثال احتمال بیماری آلزایمر را 5 برابر، احتمال بیماری نورونِ حرکتی را 4 برابر و بیماری پارکینسون را 2 برابر می نماید.

سرزن های فوتبال در معرض خطر فراموشی

احتمال مرگ در اثر فراموشی در میان بازیکنان سابقِ فوتبال حرفه ای 3 برابر ونیم بیشتر از احتمال مرگ در اثر فراموشی در میان جمعیت عادی است.

به دنبال مرگِ یکی از بازیکنان فوتبال، جِف آستِل و مطرح شدن این ادعا که مرگ وی ناشی از تکرارِ ترومای سر بوده است، پژوهشگران در دانشگاه گلاسکو دربارۀ سر زدن به توپ و ارتباط آن با آسیب های مغزی تحقیق کردند.

در این پژوهش مرگِ 7676 بازیکن سابقِ فوتبال با مرگِ 23000 فرد عادی در جامعه مقایسه شد. نمونه ها از میان مردانِ فوتبالیستی که در بین سال های 1900 تا 1976 در اسکاتلند فوتبال حرفه ای بازی می کردند، انتخاب شد.

این پژوهش در ماه ژانویه سال گذشته و به راهنماییِ دکتر ویلی استوارت، متخصص علوم اعصاب، شروع شد که بر اساس یافته های خود اظهار داشت: سر زدن به توپ در میان بازیکنان حرفه ای فوتبال احتمال طیفی از بیماری های مغز و اعصاب در میان این قشر را در مقایسه با مردم عادی (گروه کنترل) چندبرابر می نماید و به طور مثال احتمال بیماری آلزایمر را 5 برابر، احتمال بیماری نورونِ حرکتی را 4 برابر و بیماری پارکینسون را 2 برابر می نماید.

اگرچه خطر مرگ ناشی از بیماری های نورودیجنریتیو (مانند پارکینسون که سلول های عصبی در آن کاهش پیدا می نماید) در میان فوتبالیست ها در مقایسه با جمعیت عادی بالاتر گزارش شد، آن ها کمتر احتمال داشت که از بیماری های قلبی و بعضی سرطان ها مانند سرطان ریه جان خود را از دست بدهند.

دکتر استورات گفت: این تحقیق بزرگترین تحقیق در نوع خود تا به امروز است که به جزئیات مربوط به بیماری های نورودیجنریتیو در ورزش پرداخته است.

. چرا مردان زیر 40 سال بیشتر از قبل دچار حمله قلبی می شوند؟

. بهترین درمان آلزایمر

. اندازه گیری شتاب پیری با سرعت قدم ها؛ یک شگفتی خارق العاده

. چگونه کار های خانه، مغز را جوان نگه می دارد؟!

. طول عمر بیشتر، انسان ها را زامبی می نماید!

تحقیق ما نشان می دهد درحالیکه احتمال مرگِ ناشی از فراموشی در میان فوتبالیست ها بالاتر از سایر افراد جامعه است، آن ها کمتر محتمل است از سایر بیماری های بزرگ جان خود را از دست بدهند.

بنابراین؛ اگرچه ضروری است تمام عواملی که به بیماری های نورودیجنریتیو یاری می نمایند شناسایی شوند تا خطر آن ها کاهش پیدا کند، می دانیم که بازی فوتبال منافع بسیاری برای سلامتی دارد که باید مورد توجه واقع گردد.

ارتباط بین بیماری های نورودیجنریتیو و ورزش موضوع بحث های زیادی در سا لهای اخیر بوده است، اما تا کنون شواهدی مبنی بر افزایش احتمال این بیماری ها در میان فوتبالیست های سابق به دست نیامده بود.

بازیکن سابق فوتبال انگلستان، آستل، در سال 2002 و در سن 59 سالگی در اثر بیماری فراموشی جان خود را از دست داد. تحقیق درباره مرگ او نشان داد ضربه زدن به توپِ چرمی سنگین به دفعات زیاد به ترومای مغزی در وی انجامیده است. خانواده آستل با تشکیل کمپینی خواهان آنالیز مرگ این بازیکن شدند.

ارتباط بین فراموشی و بازی فوتبال طی مستندی با عنوان آلن شیِرِر: فراموشی، فوتبال و من از شبکه بی بی سی پخش شد. با افشای اثرات بلند مدت فوتبال بر سلامتی و خطر ابتلا به فراموشی، سهامداران فوتبال درخواست نموده اند تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام گیرد.

تهدید فراموشی در حدواندازه ایدز

به گزارش وبلاگ 20 بکس به نقل از گاردین، فراموشی تهدیدی جدی برای سلامتی دنیای در حد واندازه ویروس اچ آی وی و بیماری ایدز است و تعداد افراد مبتلا به این بیماری تا سال 2030 از جمعیت آلمان بیشتر خواهد بود.

وزیر بهداشت هلند، هوگو دِ جونگ، در اجلاس شورای فراموشی دنیای که اخیراً در ژاپن برگزار گردید، اضافه نمود: درست مانند بیماری ایدز و ویروس اچ آی وی در روز های اولیه شناسایی، برای فراموشی بودجه کافی در نظر گرفته نشده، این بیماری به اندازه کافی شناخته شده نیست و کم اهمیت جلوه داده می گردد.

دِ جونگ گفت: زمانی زنگ هشدار شیوع بیماری ایدز و ویروس اچ آی وی در سراسر دنیا به صدا درآمد که میلیون ها نفر به این بیماری مبتلا شده بودند و در حدود 15 سال بعد از آنکه این بیماری برای نخستین بار شایع شد، درمان های مؤثر برای آن شناسایی شد.

امروز، ما در آستانه یک شیوع دیگر هستیم؛ این بار این بیماری سیستم ایمنی را درگیر نمی نماید؛ بلکه مغز ما، حافظه ما، شخصیت ما و خودِ ما را درگیر می نماید. درست مانند بیماری ایدز و ویروس اچ آی وی در روز های نخستین، فراموشی نیز در سطح دنیای حوزه ای است که بودجه کمی به آن اختصاص داده شده است.

او به این نکته اشاره نمود که اگر قرار بود افرادی که دچار فراموشی شده اند همه در یک کشور گردهم جمع شوند، این کشور به اندازه کشور اسپانیا بود و تا سال 2030 جمعیت آن نزدیک به 75 میلیون نفر می شد.

هزینه درمان فراموشی تا آن موقع در حدود 2 تریلیون دلار خواهد بود. هیچ کس نباید به این نکته شک کند که فراموشی یکی از بزرگترین چالش های اجتماعی و پزشکی ای خواهد بود که ما در سال های آینده با آن روبرو خواهیم شد. در بعضی کشور ها هم اکنون هم این بیماری مهمترین چالش سلامتی است.

منبع: BBC World & The Guardian

ترجمه: سایت وبلاگ 20 بکس

منبع: فرادید

به "سرزن های فوتبال در معرض خطر فراموشی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "سرزن های فوتبال در معرض خطر فراموشی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید